კვირა, დეკემბერი 15, 2019
Follow Us

ბლოგი

ბლოგი

ადრე, ხანდახან, ხარება ემთხვეოდა ბზობას, ამჯერად მას პირველი აპრილი დაემთხვა. არ ვიცი, არის თუ არა  ამაში რამე  საკრალურ-მისტიკური, მაგრამ ტყუილის საერთაშორისო დღეც უნდა აღვნიშნოთ ქართველებმა, რადგან ის თავისი შინა და გარე არსით ძალიან ახლოს დგას ჩვენს ქართულ მენტალობასთან, ანუ ფსიქოლოგიასთან, ხასიათთან.  ტყუილი თავისი არსით არაერთგვაროვანია, კერძოდ, არსებობს, მართლა ტყუილი, ნახევრად ტყუილი, სხვათაშორის ტყუილი, უმტკივნეულო ტყუილი, მტკივნეული ტყუილი და ა. შ. მაგ, უმტკივნეულო ტყუილი არის ბარონ მიუნჰაუზენის უწყინარი გამოგონილი ისტორიები, რომლებითაც ბავშვებს აბოლებდა წარმატებით, ასეთივეა მისი ქართველი “კოლეგების” __ლახუნდარელისა თუ   კეჟერაძის შემთხვევებში. არც ის უნდა გეწყინოს, თუ ვინმე გახშირებული სლოკინისას მოგატყუებს, მას ხომ შენთვის სიკეთე უნდა.  მე განსაკუთრებით ის ტყუილები არ მომწონს, რომლებსაც მოფერებით წინაასარჩევნო დაპირებებს  უწოდებენ. იმ ტიპის დაპირებების ტექნიკა  კი ისე კარგად არსად არ არის განვითარებული, როგორც საქართველოში და იგი ისე ლამაზად გადაიზრდება ხოლმე ხალხის გაბითურებაში, რომ მატყუარების ფილიგრანული ოსტატობით აღტაცებულიც ხარ და მოტყუებულიც.  ზოგიერთ სპეცკორს თუ სოფლკორს ნაციონალების აპოლოგეტი ვგონივარ, როცა ახლანდელი ხელისუფლების კრიტიკა წამომცდება ხანდახან და იბურძგლება სიბრაზით,მაგრამ მე არცერთი ხელისუფლების  ტყუილი არ მომწონს, არც წინასი და არც ახლანდელის . აბა, რა მოსაწონია, როცა იტყუები დაკარგული ტერიტორიების დაბრუნებით , მილიონი სამუშაო ადგილით  თუ 100 საავადმყოფოს გახსნით დაწყებული ე. წ. “ჰოლივუდის ღიმილით” დამთავრებული. ან თუ ის არის მოსაწონი, როცა გაუაზრებლად ბაქიბუქობ გაზის, ელექტრონის, ენერგომატარებლების, მგზავრობის საფასურის დაწევაზე და პირიქით იქცევი, ფასები ისე გარბის, როგორც დარახტული არაბული ბედაურები. ბოლოს  ტყუილი კვირიკაშვილმა თქვა, სულ მალე საქართველოს გამოვიყვანთ ჩაკეტილი წრიდანო. აი, როგორ გამოჰყავს, ამის თქმა დაავიწყდა, საერთოდ, ამ ხელისუფლებამ მიივიწყა კონკრეტული დაპირებები, ტექნოლოგია დახვეწა და ზოგად დაპირებებზე გადავიდა, თქვა, მეტი კეთილდღეობა იქნებაო, მაგრამ არ უთქვია , თუ ამაში საკუთარ თავს გულისხმობდა, რამეთუ ჩემს ირგვლივ ბევრ გაკეთილდღეობებულს ვერ ვხედავ, მოსახლეობის აბსოლუტურ იმრავლესობას ისევ ის  პრობლემები აწუხებს, რომელთა ელემენტარულ დონეზე გადაჭრა, ოდნავ მაინც შეუმსუბუქებდა ცხოვრებას. ხშირად საუბრობენ ეკონომიკურ ზრდაზე, მაგრამ ეს ზრდა ხალხის ცხოვრებაზე თუ არ აისახა, აბა საგანელიძის მასსავით ზორბა ხელფასსა  და მთავრობის ჩინოვნიკების პანტა-პუნტა პრემიადანამატებს (რატომ? რისთვის?), რა თავში ვიხლით. მოკლედ , შეიძლება ვინმე მომედავოს, ხელისუფლებას მტკივნეულ ადგილას (სოციალურ პრობლემებს ვგულისხმობ, სხვას _ არა) აჭერს ფეხსო,  აბა, გარე და შიდა პოლიტიკა ხომ გვაქვს მოკვარახჭინებული. ნატო არ გვიღებს, რუსი მისკენ მიგვათრევს, თუ ნებით მივეთრევინებით, პოზიცია და ოპოზიცია ხან სიტყვით, და ხან მუშტით ერთიმეორეს ცხვირ-პირს უერთიანებს და ა. შ.
რაღა ბევრი გავაგრძელო და გუშინ პირველი აპრილი იყო, დღესაც პირველი აპრილია, ხვალაც იგივე იქნება, რადგან ახალი სხვა არაფერი ჩანს ამ ცისქვეშეთში, როგორც იტყოდა ეკლესიასტე….

დაწერე კომენტარი (0 კომენტარი)
ბლოგი

ეს გახლავთ სათაური კომუნისტებისდროინდელი წიგნისა, რომელიც  იმდროინდელი ამერიკის შეერთებული შტატების  გაფუჭებულ-ბურჟუაზიულ ყოფას ასახავდა და რომლის ავტორები ელენე და გიორგი პაპუაშვილები იყვნენ, ამერიკაში მცხოვრები ემიგრანტი ცოლ-ქმარი. ამ წიგნში სხვა მოვლენებთან ერთად ასახულია  “ზნეწამხდარი” ამერიკელების ცხოვრება. ბავშვი ვიყავი,  ეს წიგნი რომ წავიკითხე და თავს ბედნიერთა რიცხვს ვათვლიდი, რომ აქ ვცხოვრობდი და  არა _იქ. თან არ ვიყავი ზანგი, უკაცრავად, აფროამერიკელი.   თუმცა, თურმე, ტყუილად მიხაროდა, რადგან ახლა მეც იმ ქვეყანაში ვცხოვრობ, სადაც ყველაფერი ხდება და არც იმ წარმოდგენაზე უკეთ გამოვიყურები, რასაც  აფროამერიკელებზე ფიქრობდნენ იმ დროს. ( ამერიკაზე წარმოდგენა არც მაშინ შემცვლია, როცა 90-იან წლებში ერთი ჩემი მეგობარი წავიდა ამერიკაში, პრესტიჟული პროფესია ჰქონდა, მაგრამ პირველ ეტაპზე, მხოლოდ მოხუცთა მომვლელის თანამდებობას გამოჰკრა ხელი და არაერთი იქაური მიაბარა კოლუმბის აღმოჩენილ მიწას). ჩვენთან კი ვისაც ავტომატი ეჭირა, ან  შუბლზე ხარის ტყავი ჰქონდა გადაკრული არეულ-დარეულ საქართველოში, ანუ დამოუკიდებლობის  პირველ წლებში, გვარიან ქონებას გამოკრა ხელი. ახლა წვრილად არ მოვყვები, ანაბრების, საბანკო ყალთაბანდობების, ველური “პრიხვატიზაციის” ამბებს, მაგრამ შედეგი სახეზეა _ საქართველოში ჩამოყალიბდა ორი კასტა: გამდიდრებულ-გაზულუქებულთა (უმცირესობა) და ღარიბ-ღატაკ-ბოგანოთა (უმრავლესობა), ეს  უმცირესობა იმ უმრავლესობას არჩევინებს თავს  (დემოკრატიის წმინდა კანონების დაცვით)  ხელისუფლებად, მერე მოაჯდება კისერზე და  დააჭენებს თავის ნებაზე.  ეს უმრავლესობა ცარიელი დაპირებებით ივსებს სტომაქს და პირზე ნერწყვი ადგება, როცა გაიგებს, რომ მის არჩეულსა  და ხელისუფლებაში ჩამომჯდარს უზარმაზარი  ჯამაგირი აქვს  და რადგან მის გადიდებულ მადას ჯამაგირი ვეღარ წვდება, პრემია-დანამატებს ისე იმატებს, როგორც ერთ დროს ლაღიძის წყალში გიმატებდნენ სიროფს, თუ კიდევ ერთ ოცკაპიკიანს  გააძრობდი ჯიბიდან.  ამომრჩეველს სულ არ უკვირს, რომ ასეთი კარგი მატების (ხელფას-პრემია-დანამატების)  პირობებში რატომ გროშ-შაურით არ იზრდება სოც გასაცემლები. ამომრჩეველს არ უკვირს, რატომ ძვირდება ყველაფერი კოსმოსური სიჩქარით, რატომ აქვს ათეულ ათასობით ჯამაგირი ენერგორესურსების მარეგულირებელი კომისიის წევრებს, რომლებიც ვერასდროს გაიგებენ, თუ რატომ  უჭირს,  რომელიმე გოგია უიშვილის შთამომავალს 5_6 ლარის გადახდა ელექტრონში, და ამჯობინებს, ბნელში იჯდეს. (კიდევ კარგი, სიბნელეში ცხოცრების შესანიშნავი პრაქტიკა მიიღო შევარდნაძის დროს). აბა, ის ხომ საერთოდ არ გაუკვირდება, თუ ვინმე ტყეებს გამოუცვლის ადგილს ან მდინარებს შეაბრუნებს და აღმა გაუშვებს აცაურასავით ( ეს პატარა მდინარე გურიაშია და ერთადერთია მსოფლიოში, რომელიც აღმა მიედინება, თუმცა ეს სულაც არ გამომდინარეობს მისი გურულობიდან).
მოკლედ, როგორც ერთი ნამეტნავად ჭკვიანი ქართველი იტყოდა:” არსაიდამ  ხმა, არსით ძახილი…..”

დაწერე კომენტარი (0 კომენტარი)
ბლოგი

დაუგდეთ ოდესმე ყური ლიტანიისას რეკას” ნიკო ლორთქიფანიძე მარე… წკრიალებენ ღვინის ფუჟერები.წვიმაში არეკლილი ღამის შუქები გეჟღენთებიან ფერებად განწყობაში… “სან პოლის” ტაძრის ზარი გიფხიზლებს ჩაგუბებულ დუმილს და ზღაპრული ღამის ნაზავი ხდები!..ცალკე

დაწერე კომენტარი (0 კომენტარი)
ბლოგი

თხილი, როგორც საექსპორტო საქონელი


53%-იანი კლების მიუხედავად, საქართველოს 10 მთავარ საექსპორტო საქონელში თხილი ჯერ კიდევ ინარჩუნებს პოზიციას. საქსტატის მონაცემებით, 2017 წელს თხილისა და კაკლის ექსპორტმა 82 მილიონი დოლარი შეადგინა. ეს მთლიანი საექსპორტო მაჩვენებლის 3%-ია.

დაწერე კომენტარი (0 კომენტარი)
ბლოგი
დაწერე კომენტარი (0 კომენტარი)
ბლოგი

„ადგილობრივი თვითმმართველობის განხორციელების პროცესში მოქალაქეთა მზარდი მონაწილეობის ინიციატივის” ფარგლებში შექმნა პლატფორმა, სადაც ქალაქ ოზურგეთში მცხოვრებ ყველა მოქალაქეს შესაძლებლობა აქვს, ინფრასტრუქტურულ საჭიროებებთან დაკავშირებით, საკუთარი ინიციატივა დააყენოს, რომლის განხორციელების ვალდებულებასაც, თანაქალაქელების მხრიდან საკმარისი მხარდაჭერის შემთხვევაში, ადგილობრივი ხელისუფლება აიღებს.

დაწერე კომენტარი (0 კომენტარი)
ბლოგი

მმართველობის დეცენტრალიზაცია, სრულფასოვანი ადგილობრივი თვითმმართველობის შექმნა თუ ფასადური, ზედაპირული მიდგომები?! დეცენტრალიზაციასა და ადგილობრივი თვითმმართველობის დემოკრატიზაციის პროცესს, ასევე, მთავრობის მიერ შეთავაზებულ დეცენტრალიზაციის სტრატეგიას ექსპერტები და თვითმმართველობის წარმომადგენლები აფასებენ.

დაწერე კომენტარი (0 კომენტარი)
ბლოგი

premiereპარიზის კოსმოპოლიტური თეატრი პრემიერისთვის ემზადება. დრამატურგ სილვენ ჰანგლესის სპექტაკლი ” მოგზაურობა” ოთხი სხვადასხვა ეროვნების მსახიობისგან შედგება და სპეკტაკლის იდეაც ოთხი სხვადასხვა ნატურის ადამიანის მოგზაურობას ასახავს. სპეკტაკლში ფრანგი, იტალიელი, თურქი და ბანგლადეშელი მსახიობები მონაწილეობენ123

მათ პერსონაჟებს მისტიკური ვოიაჟისას ბევრი საინტერესო კითხვა უჩნდებათ. ზოგი დაკარგული ადამიანების სახის ძიებაშია,ზოგი ზღვას ეძებს, რომელიც არასოდეს უნახავს და ცრემლის უთვალავ სივრცესთან აიგივებს. მოგზაურთა გიდს კი აგრესიული ლიდერობის სურვილი იპყრობს და სატირული სიუჟეტი რეალურ ყოფით კონფლიქტებთან იგივდება. სპექტაკლის ლაიტმოტივი სწორედ მოგზაურობის დროს გამოვლენილი ადამიანური სისუსტეების, ემოციების და ახლის შეცნობის იდეას ასახავს.”მოგზაურობის” პრემიერა პარიზის კოსმოპოლიტურ თეატრში აპრილში გაიმართება და მაყურებელს ბევრ საინტერესო პარალელს წარმოუდგენს რეალურ მოგზაურობებთან.

 

დაწერე კომენტარი (0 კომენტარი)
მოიწონეთ გვერდი

Search