ოთხშაბათი, ივლისი 17, 2019
Follow Us

პატარაობისას-დიდობაზე მხოლოდ იმიტომ ვოცნებობდი,რომ დედაჩემის ფეხსაცმელებიდან ფეხები აღარ დამცურებოდა,მისი სამკაულები არ გამძვრომოდა.
ვეღარ ვიხსენებ ვერცერთ მომენტს, ბავშვობაში, ამ აბსურდულ ოცნებაში ერთი წამით მაინც მომდომებოდეს დაბრუნება.


“დიდობაში” აღარც “ქუსლიანები”მომინდა და აღარც ის სამკაულები, ასე რომ შევნატროდი! რეალობად ქცეული ოცნებები აღარ მხიბლავს,მაგრამ არის სურვილები რომლებიც, ზუსტად ვიცი, ახდენის მერეც არ გაუბრალოვდება და ჩემდაუნებურად დამაბრუნებს იქ, საიდანაც სულ ზემოთ იყურები, რაღაცას-წარმოუდგენელს,რომ მიწვდე!
გაჩვეულებრივებულ ოცნებებზე ვწერ იმ ქალაქში,რომელსაც ოცნებაც უხდება და ემოციურ მეხსიერებასაც ძალიან გიმძაფრებს!
იოცნებეთ ბევრი!!!ყველაფერი აუცილებლად აგისრულდებათ!!

მოიწონეთ გვერდი

Search