როგორ უნდა მიხვდეთ, რომ ძიძა “გასაშვებია” – ნიშნები, რომლებზეც მშობლებმა თვალი არ უნდა დახუჭონ

ბავშვისთვის ძიძის შერჩევა ერთ-ერთი ყველაზე საპასუხისმგებლო გადაწყვეტილებაა, რომელსაც მშობელი იღებს. ნდობა, უსაფრთხოება და საერთო ღირებულებები — ეს ის საფუძველია, რაზეც ასეთი ურთიერთობა უნდა აშენდეს. თუმცა არსებობს ნიშნები, რომლებიც მიანიშნებს, რომ დროა დაფიქრდეთ: ნამდვილად სწორ ადამიანს ანდეთ თქვენი შვილი?

წარმოგიდგენთ იმ ნიშნებს, რომლებიც მშობლებს არ უნდა გამოეპაროთ.

1. ბავშვის დამოკიდებულება ძიძის მიმართ მოულოდნელად შეიცვალა

თუ ბავშვი, რომელიც ადრე მშვიდი და მხიარული იყო, უეცრად ხდება ჩუმი, იკეტება საკუთარ თავში, უმიზეზოდ ტირის ან ყოველ ხმაურზე ფრთხება — ეს სერიოზული სიგნალია.

განსაკუთრებით საყურადღებოა, თუ:

• ბავშვი ღიად ამბობს, რომ არ სურს ძიძის მოსვლა;

• შიშით ეკითხება, მოვა თუ არა დღეს;

• სხეულზე უჩნდება სილურჯეები და ნაკაწრები, რომლებსაც ძიძა „უცნაური დაცემებით“ ხსნის, მაშინ როცა თქვენი თანდასწრებით მსგავსი არაფერი ხდება.

ასეთი ცვლილებები შეიძლება მიუთითებდეს ფიზიკურ ძალადობაზე ან დასჯის უხეშ მეთოდებზე.

რა უნდა გააკეთოთ?

პირველ რიგში, პირდაპირ ესაუბრეთ ძიძას. მისი რეაქცია ბევრს გეტყვით. თუ ის ვერ ხსნის დამაჯერებლად, საიდან გაჩნდა ბავშვის სხეულზე დაზიანებები, აუცილებელია ფაქტების გადამოწმება.

აუცილებელია ბავშვთან საუბარიც. თუმცა უნდა გახსოვდეთ, რომ პატარა ბავშვები ხშირად შიშის გამო დუმან, მოზრდილი ბავშვები კი შეიძლება შიში გარდა ფიქრობდნენ, რომ „სამართლიანად დაისაჯნენ“ და მშობლებიც მათ მსგავსად მოიქცევიან.

თუ ეჭვი არ ქრება, შეგიძლიათ დააყენოთ ფარული კამერა და ნახოთ, რა ხდება თქვენი არყოფნის დროს. ფიზიკური ძალადობის დადასტურების შემთხვევაში აუცილებელია ბავშვის ფსიქოლოგთან მიმართვა, რათა ტრავმული გამოცდილების შედეგები დამუშავდეს.

თერაპია თამაშის გზით

პირდაპირი კითხვა — „ძიძამ დაგარტყა?“ — ყოველთვის არ იძლევა პასუხს. სცადეთ დაუმთავრებელი წინადადებების ტექნიკა: „როცა ძიძის ტელეფონი გატყდა, მან…“ — და მიეცით ბავშვს შესაძლებლობა, თავად დაასრულოს.

ასევე შეგიძლიათ სთხოვოთ, სათამაშოების საშუალებით აჩვენოს, როგორ ატარებენ დროს ერთად. დააკვირდით:

• რომელი სათამაშო „ხდება“ ძიძა;

• როგორ იქცევა ბავშვი თამაშში — მშვიდად თუ აგრესიულად;

• იყენებს თუ არა შეურაცხმყოფელ სიტყვებს.

2. ძიძა არ იზიარებს თქვენს ღირებულებებს

თუ ძიძა ბავშვს თავს ახვევს რელიგიურ, მორალურ ან სოციალურ შეხედულებებს, რომლებიც თქვენთვის მიუღებელია, და არ ითვალისწინებს თქვენს თხოვნებს — ეს სერიოზული პრობლემაა.

სიფრთხილეა საჭირო, თუ ბავშვი იწყებს ფრაზების გამეორებას, რომლებიც აშკარად არ ეკუთვნის მის ასაკს: „ცუდ ბინაში ვცხოვრობთ“, „ჩემი ტანსაცმელი უხარისხოა“, „მამას არავინ ეკითხება“ და მსხგავსი სრულიად არაბავშვური გამონათქვამები.

ძიძა მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს ბავშვის სამყაროს აღქმაზე. ზოგჯერ საუკეთესო გადაწყვეტილებაა დროულად დაემშვიდობოთ, თუნდაც მისი პოვნა რთული ყოფილიყო.

გააგრძელეთ კითხვა: